راستش موضوعی که این دفعه انتخاب کردم تصادفی بود از اول قصد نداشتم درباره این موضوع بنویسم دلیل اصلی این انتخاب هم فیلم شب جمعه شبکه سه (فرار بزرگ) بود.

توی این چند وقته اطلاعاتی بدستم رسید که باعث شد به همه چیز هایی که در طول این چند ساله شنیده بودم و یا دیده بودم شک کنم و یه خورده سر در گم بشم . اینکه آدم دقیقا ندونه کی راست می گه و کی دروغ، خیلی سخته و اعصابشو خورد می کنه گاهی فکر می کنه همه چیزهایی که شنیده دروغه و گاهی هم فکر می کنه که راسته، اما وقتی اون فیلم رو دیدم باعث شد حداقل اینوبه یاد بیارم که شاید همه چیزهایی که توی این مدت در موردشون شنیده بودم از واقعیت به دور بودن اما یه چیزو مطمئنم و اونم اینه که کشته شدن هزاران جوون در طول هشت سال دفاع مقدس و یا اسیر شدنشون دروغ نبوده آدمهایی که برای حفظ وطنشون از جون خود گذشتن.

مطمئنا کسی هم در هیچ جای جهان پیدا نمی شه که بگه اینا واقعیت نداشته. شاید باشن کسانی که بگن اهداف این جنگ اون چیزی نیست که خیلی از ما می پنداریم اما نمی تونن بگن اون کسانی که توی این جنگ لعنتی شهید شدن و یا به اسارت رفتن اهدافی جز حفظ وطن خودشون داشتن. نمی تونن بگن که اونا غیر از عشق به وطنشون منظور دیگه ای داشتن.

من اینو مطمئنم، هیچ شکی هم بهش ندارم که تک تک اون آدمهایی که توی این جنگ به شهادت رسیدن آرزوشون سربلندی و موفقیت ایران بوده و وقتی یا علی گفتن و آماده برای جنگیدن به خودشون و خانواده و خداشون قول دادن که نذارن دشمن حتی یه نقطه کوچیک از خاک ایران رو بگیره حتی اگر جونشون رو در این راه از دست بدند.

پس بد نیست که ما هم به همدیگه قول بدیم که هرگز نذاریم خون شهیدان و جانبازان و رنج هایی که اسرای ما بردن خیلی راحت پایمال بشه.

بد نیست که به هم قول بدیم که هیچ وقت از تلاش برای سربلندی ایران دست برنداریم حالا هر جای دنیا که باشیم و هر مشکلی که پیش پامون باشه زیاد مهم نیست.

و بد نیست که این همیشه توی ذهنمون باشه و به خودمون و خدامون قول بدیم که: